Vastlopen kan op verschillende manieren. Je kan zelf vastlopen in vermoeidheid en machteloosheid, een diabetes burn-out hebben of er tegenaan zitten. Je kan vastlopen met je kind, je puber, je partner, de leerkracht, de schooldirecteur of …

Heb je behoefte om de ervaringen van anderen te lezen en te weten dat het niet zo gek is dat je het helemaal zat of doodmoe bent? Een apart hoofdstuk van mijn boek gaat hier over.

Zit je in een conflict waar je zelf niet uitkomt? Uit ervaring weet ik hoe emotioneel uitputtend dit is. Schakel me dan een mediator in.

Zelf vastlopen, diabetes burn-out

Je kunt van diabetes niet een dagje vakantie nemen. Je bent als ouder 7 dagen per week, 24 uur per dag verantwoordelijk. Een diabetes burn-out is dus helemaal niet raar. De keer dat ik gefrustreerd tegen mijn behandelteam zei dat ik het managen van de diabetes van mijn jongste dochter een soort ‘ezeltje prik’ in het donker vond, werd voorzichtig de term diabetes burn-out geopperd. Ik had nog geen echte burn-out, maar zat er wel tegenaan. Ik denk dat iedere ouder en ieder kind wel eens een diabetes burn-out heeft of er tegenaan zit. Schaam je er niet voor en hou het niet voor je. Kijk om je heen, praat erover en zoek manieren om iets van de continue zorg en verantwoordelijkheid te verlichten. Bij je partner, je familie, je vrienden of je behandelteam.

Vastlopen met je kind dat diabetes heeft

Ik hoorde eens van een diabetes psychologe dat het opvoeden van een kind met diabetes zo lastig is omdat je als ouder van een kind met diabetes geen rolmodel hebt. Ik heb inderdaad vaak het gevoel gehad dat ik een meetlat miste of referentiepunten in het opvoeden. Veel te veel heb ik zelf uitgeknobbeld, letterlijk geworsteld met mijn kind om de injectie te kunnen doen, maar nog meer figuurlijk. Zoek lotgenoten, praat erover op forums en gebruik de vele sociale media die beschikbaar zijn.

Met je partner of andere gezinsleden vastlopen

Diabetes kan een zware wissel trekken op de relatie met je partner. Omdat jullie aanpak heel verschillend is, omdat er ongenoegen is over verdeling van taken of omdat je je niet gesteund voelt. Daarnaast kunnen je andere kinderen, die geen diabetes hebben, zich ondergesneeuwd voelen. Zij krijgen niet voldoende aandacht. Maar jij hebt geen idee waar je de energie of tijd vandaan moet halen om daar wat aan te doen. Zoek lotgenoten, praat erover op forums en gebruik de vele sociale media die beschikbaar zijn.

In de maatschappij vastlopen

Vastlopen in de maatschappij gebeurt vaker dan we denken. Bijvoorbeeld niet op school toegelaten worden, niet meer uitgenodigd worden door vriendjes om te spelen, niet mogen (m)eten in de klas, geen extra tijd krijgen bij toetsen of niet mee mogen op schoolreisje of sportkamp. Ik heb veel van deze trieste verhalen gehoord en ook zelf meegemaakt. Zoek een goede bemiddelaar die je bijstaat en bemiddelt tussen jou en de directeur, leerkracht of met wie je een conflict hebt.